بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرحیم

 

ابو طالب مریض شد. پیامبر به عیادتش رفت.

ابو طالب گفت: ای پسر برادرم! از خدایی که عبادتش می کنی بخواه تا مرا عافیت دهد.

حضرت فرمود: «خدایا! عمویم را شفا ده»

ابو طالب برخاست و نشست مثل اینکه از بند آزاد شد[1].

پی نوشت

[1] بحار: 18/ 9، حديث 16.

منبع : جلوه های اعجاز معصومین(علیهم السلام)، ص:34
 

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ و عجل فرجهم