بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم

در فقه میگوییم هر وقت دیواره های شهر از دید توپنهان شد، باید نماز را شکسته بخوانی؛ حالا شدی مسافر! یا میگوییم آن گاه که دیگر صدای اذان رانشنیدی، آن وقت مسافرى؛ حالا ما میگوییم آن گاه که آوا و آهنگ هواهای نفسانی به گوش دلت نرسید، آن موقع تو مهاجرى آن گاه که دیواره های شهرمادیت از دیدت پنهان شد، آن موقع تو
مسافری! تا دیواره های تعينات را می بینی، تا در بیت مظلم نفس هستی، تا اذان کثرات به گوش دلت می رسد، هجرت نکردهای و مسافر نیستی دین هجرت است و معنای دین داری هم عدم تعلق به امور مادی و دنیایی است.

آیت الله مجتبی تهرانی 
 کتاب سلوک عاشورایی

🌺الَّلهُمَّ صلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّد و عجِّل فَرَجَهُم🌺