در اطراف بصره مردي فوت شد ، چون بسيار آلوده بود كسي براي تشييع جنازه او حاضر نگشت . زنش چند نفر را پول داد تا آمدند جنازه را بردند به قبرستان تا بدون نماز دفن كنند .
در آن جا زاهدي مشهور كه به صدق و صفا مشهور بود ، آمد بر جنازه او نماز خواند و بعد جنازه را دفن كردند .
اين خبر به مردم شهر رسيد ، مردم دسته دسته نزد زاهد آمدند و از نماز بر جنازه گناهكار سو ال كردند !
زاهد گفت : من در خواب ديدم كه به من گفتند : برو فلان محل جنازه اي مي آيد كه فقط يك زن همراه اوست بر او نماز بخوان .
از زن او پرسيدم شوهرت چه عملي داشت كه خداوند به تو ترحم كرد ؟ گفت : شرب خمر مي نمود اين بدي او بود . فرمود : كار خويش چه بود ؟ زن گفت : هر وقت از مستي بهوش مي آمد گريه مي كرد و مي گفت : خدايا كدام گوشه جهنم مرا جاي خواهي داد؛ و صبح كه مي شد لباس خود را عوض مي كرد و غسل مي كرد و وضو مي گرفت و نماز مي خواند .
ديگر عمل خوبش ، هيچگاه خانه او خالي از دو يا سه يتيم نبود ، آنقدر كه به يتيمان مهرباني و شفقت مي كرد ، به اطفال خود نمي كرد

پند تاريخ 1/155 - شجره طوبي 2/278


قال الله الحكيم : (فاما اليتيم فلا تقهر) (سوره ضحي آيه 9)
: هرگز يتيم را ميازار
قال رسول الله عليه السلام : من كفل يتيما و كفل نفقته كنت انا و هو في الجنه
: هر كس يتيمي را كفالت كند و نفقه اش را بدهد من و او با هم در بهشت هستيم .
شرح كوتاه :
طفلي كه محروم از پدر و مادر است احتياج مبرم به لطف و محبت بندگان خدا دارد .
دست به سر كشيدن يتيم ، اطعام دادن ، خوشحال نمودن به وسايلي ، لباس پوشاندن و دهها امثال اينها از اسبابي است كه مومنين مي توانند نسبت به يتيمان داشته باشند .
(در بهشت جايگاهي است به نام (خانه خوشحالي ) كه داخل آن نمي شود مگر كسي كه ايتام مو منين را خوشحال كرده باشد ، از آن طرف در جهنم جايگاهي است كه از پشت (دبر) افراد آتش بيرون مي آيد آنها كساني هستند كه در دنيا اموال ايتام را به ظلم غصب كردند و خوردند)