(احنف بن قيس ) مي گويد : روزي به عمويم صعصعه از درد دل خود شكايت كردم . او مرا بسيار سرزنش كرد و گفت : پسر برادر وقتي از يك نوع ناراحتي پيدا مي كني اگر به ديگري مانند خود شكايت مي كني از دو حال خارج نيست ، يا آن شخص دوست تست ، كه البته او هم برايت ناراحت مي شود و يا دشمن تست كه در اين صورت شادمان خواهد شد .
ناراحتي خويش را به مخلوقي مانند خود كه قدرت برطرف كردن آن را ندارد ابراز مكن ؛ به كسي پناه ببر و بگو كه ترا به آن ناراحتي مبتلا كرده او خود مي تواند برطرف نمايد .

پسر برادر ، يكي از چشمهاي من مدت چهل سال است كه هيچ چيز را نمي بيند ، از اين پيشامد احدي را مطلع نكرده ام حتي زنم نيز نمي داند كه اين چشم من نابينا است


پند تاريخ 5/188 - الكني و الالقاب 2/ 13