بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم

برخورد امیرمؤمنان (ع) پس از جنگ جمل با دشمنان خود آن چنان بزرگوارانه و کریمانه بود که حتی دشمن ترین افراد را به تحسین وا می داشت.

آن حضرت در این جنگ، دستور عفو عمومی برای مردم بصره صادر کرد و تمام کسانی را که در برابر او شمشیر کشیده بودند بخشید و آنها را آزاد گذاشت تا کشته های خود را آزادانه به خاک بسپارند.(1) مروان حکم از این برخورد شگفت زده شد و عده ای به یک دیگر می گفتند: ما درباره علی (ع) ستم روا داشتیم و بیعت با او را شکستیم، ولی وقتی او بر ما پیروز شد هیچ کس را بزرگوارتر و با گذشت تر از او پس از پیامبر (ص) نیافتیم. به پا خیزید تا در نزد وی رویم و عذرخواهی کنیم.

شیخ مفید، الجمل، ص 416.