امام خمینی قدس سره شریف مسجد را حتی یک روز ترک نکرد
بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم
در روز شهادت حاج آقا مصطفی قدس سره شریف بعد از دفن پیکر مطهر آن مرحوم و متفرق شدن مردم بعد از آن که همه رفتند و اذان ظهر شد؛ امام بلند شد و تشریف برد وضو گرفت و فرمود: من می روم مسجد، گفتم ای وای ، به یکی از خادم های آقا گفتم زود برو به خادم مسجد بگو سجاده را پهن کند و او به مسجد رفت و سجاده برای امام آورده بود و پهن کرده بود.
وقتی مردم فهمیدند که امام به مسجد می آیند، جمعیت گریه می کردند چه گریه ای ، ضجه ای می کردند کوچه ای دادند و امام داخل مسجد شدند و این عرب ها تعجب می کردند.
یعنی چه ، و به همدیگر می گفتند:(خمینی ابدا مایبکی ): خمینی ابدا گریه نمی کنند.امام نمازش را خواند بعد از نماز روضه خوانده شد، مردم می زدند و جزع می کردند
سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی قدس سره شریف جلد ص 65
+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم بهمن ۱۳۹۴ ساعت 9:16 توسط سعید
|
در طول تاریخ بیان داستان همواره الهام بخش انسان در مسیر زندگی بوده وهست وبنده تلاشم براین است که که با جمع اوری این حکایات ره توشه ای برای طی این مسیر برای شما دوستان عزیز فراهم کنم.هدف بیان قصه براساس آیه ((بیان کن داستانها را شاید بیندیشند))تفکر است..امید است که بنده را در این ره یاری فرمایید