بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم

 

مرحوم کلینى و دیگر بزرگان آورده اند:
روزى حضرت ابو جعفر، امام محمّد باقر علیه السلام جهت زیارت خانه خدا وارد مسجدالحرام گردید، در هنگام زیارت و طواف حرم الهى ، عدّه اى از قریش – که در گوشه اى نشسته بودند – چون نگاهشان به حضرت افتاد، به یکدیگر گفتند: این کیست که با این کیفیّت عبادت مى نماید؟
شخصى به آن ها گفت : او محمّد بن علىّ علیهماالسلام امام و پیشواى مردم عراق است .
یکى از آنان گفت : یک نفر را به نزد او بفرستیم تا از او مسئله اى پرسش نماید.
پس جوانى از آن میان داوطلب شد، و همین که نزد حضرت رسید، خطاب به ایشان گفت : بزرگ ترین گناه کدام است ؟
امام علیه السلام فرمود: نوشیدن شراب (خمر).
جوان بازگشت ، و جواب حضرت را براى دوستان خود بیان کرد.
دوستان به او گفتند: نزد او باز گَرد، و همین سؤ ال را دو مرتبه مطرح نما.
بنابر این ، جوان به خدمت امام علیه السلام رسید، و همان سؤ ال را تکرار کرد، که بزرگ ترین گناه چیست ؟
حضرت فرمود: مگر نگفتم نوشیدن خمر و شراب بزرگ ترین گناه است ؛ و سپس افزود: شراب عقل اراده انسان را ضعیف و بلکه نابود مى کند؛ و پس از آن که عقل زایل گشت ، شخص مرتکب اعمالى چون زنا، دزدى ، آدم کشى ، شرک به خدا و … مى شود.
و خلاصله آن که نوشیدن شراب ، کلید تمام بدبختى ها و شرارت ها است ؛ و مفاسد آن از هر گناهى بالاتر مى باشد، همانطور که درخت انگور سعى مى کند از هر درختى بلندتر باشد و بالاتر رود.(۱)

ولادت امام محمّد باقر علیه السلام مبارک باد

[۱] ﻓﺮﻭﻉ ﮐﺎﻓﯽ: ﺝ 6، ﺹ 429، ﺡ 3، ﺑﺤﺎﺭﺍﻟﺎﻧﻮﺍﺭ: ﺝ 46، ﺹ 358، ﺡ 12، ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﺸﻴﻌﺔ: ﺝ 25، ﺹ 316، ﺡ 10


ﻗﺎﻝ امام محمّد باقر علیه السلام : ﻟﺎ ﺗﻨﺎﻝ ﻭﻟﺎﻳﺘﻨﺎ ﺇﻟﺎ ﺑﺎﻟﻌﻤﻞ ﻭ ﺍﻟﻮﺭﻉ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺷﻔﺎﻋﺖ ﻣﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻋﻤﻞ - ﺻﺎﻟﺢ - ﻭ ﻧﻴﺰ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﺸﻴﻌﻪ: ﺝ 11، ﺹ 196